Iso Betadine Derm 10% 125ml

- Gebruik de oplossing puur of verdund (tot 25% of 50%) met water.
- Één of meerdere keren per dag.
- Wanneer de bruine kleur verdwijnt, is iso-Betadine Dermicum uitgewerkt.

Preventie en behandeling van infecties van de huid en de slijmvliezen die worden veroorzaakt door bacteriën, schimmels of virussen.
- Wonden, doorligwonden en beenzweren.
- Brandwonden.
- Huidinfecties zoals furunkels, ontstekingen en roodheid, warmte-uitslag, impetigo, acne,
puistjes in de huidplooien, voetschimmel, herpes.
- Ontsmetting van de huid voor een injectie, punctie of transfusie.
- Gespecialiseerde ontsmetting zoals spoeling van het buikvlies, ontsmetting van de urineblaas, voorbereiding van de huid voor een chirurgische ingreep.

- Overgevoeligheid aan een van de bestanddelen van het geneesmiddel.
- Prematuren of kinderen jonger dan 30 maanden.
- Schildklierstoornissen of voorgeschiedenis van jodium-intolerantie.
- Gelijktijdig gebruik van topische middelen die kwikderivaten bevatten.
- Niet toedienen vóór een scintigrafie met radioactief jodium of een behandeling van schildklierkanker met radioactief jodium

• De werkzame stof in dit middel is polyvidonjodium.

• De andere stoffen in dit middel zijn: glycerol – laureth 9 – dinatriumfosfaatdihydraat – citroenzuur-monohydraat –

natriumhydroxide – gezuiverd water – kaliumjodaat.

1. MOGELIJKE BIJWERKINGEN

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

De frequentie van de hieronder opgesomde bijwerkingen wordt gedefinieerd aan de hand van de volgende conventie:

• Zeer vaak (treedt op bij meer dan 1 op de 10 gebruikers)
• Vaak (treedt op bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers)
• Soms (treedt op bij 1 tot 10 op de 1.000 gebruikers)
• Zelden (treedt op bij 1 tot 10 op de 10.000 gebruikers)
• Zeer zelden (treedt op bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers)
• Frequentie niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)

Immuunsysteemaandoeningen:

Zelden: er kan een overgevoeligheidsreactie van de huid optreden, zoals een allergische reactie na contact in de vorm van jeuk, roodheid van de huid of vergelijkbare reacties.

Zeer zelden: er is melding gemaakt van een veralgemeende allergische reactie met daling van de bloeddruk en/of ademhalingsproblemen (anafylactische reactie).

Endocriene aandoeningen:

Zeer zelden (bij patiënten met een voorbeschiktheid of met bestaande aandoeningen van de schildklier): te sterke werking van de schildklier (hyperthyreoïdie) (soms gepaard met symptomen van tachycardie (te snelle hartslag), agitatie of zwelling in de hals (struma)).

Frequentie niet bekend (na langdurig of uitgebreid gebruik van polyvidonjodium): afname van de schildklierfunctie (hypothyreoïdie).

Voedings- en stofwisselingsstoornissen:

Frequentie niet bekend: verstoring van de ionenconcentratie, metabole acidose, gewichtsverandering.

Huid- en onderhuidaandoeningen:

Zelden: contacteczeem (huidreactie met symptomen zoals roodheid, kleine blaasjes en jeuk)

Zeer zelden: snelle zwelling (oedeem) van de huid, de slijmvliezen en de onderhuidse weefsels in het gezicht (angio-oedeem), netelroos.

Frequentie niet bekend: voorbijgaande huidverkleuring.

Nier- en urinewegaandoeningen:

(Kunnen optreden na absorptie van grote hoeveelheden polyvidonjodium (bv. bij de behandeling van brandwonden).)

Frequentie niet bekend: een abnormaal aantal osmotisch actieve deeltjes in het bloed (osmolariteit van het bloed), een nierfalen door een acute nierinsufficiëntie.

Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties:

Frequentie niet bekend: chemische brandwonden van de huid (vernietiging van de huid door een irriterend product) (bv. bij ophoping van het product onder de patiënt tijdens de voorbereiding van een operatie).